تبليغاتX
مرگ برآنکس که دلش را به دل سنگ تو بست...

مرگ برآنکس که دلش را به دل سنگ تو بست...

سلام دوستان از همتون ممنونم که بهم تو این مدت سر می زدید  نظر می دادید ولی دیگه در این وبلاگ تخته شد  به طور کامل نمی دونم  چرا ولی خودتون باید بدونید چرا ؟؟ برای یه نفر  که این وبلاگش باعث بدبختیش می شد  که خودم نمی دونستم تازه فهمیدم خلاصه از همتون ممنونم قول می دم به همه شما دوستان خودم سر بزن  بی معرفتی نمی کنم  پس برای همیشه از وبلاگ خدا حافظی می کنم بای

و از خدا می خوام با این کارم به ارزویش برسه  خوشحال بشه

 

 

 

 

در ضمیر من غمی است درد بی مرادی زمین درد بی شقایقی قحطی ستاره ادمی درد می خورد حیات من پا به پای غم دیدن نگار شب حکایتی است یک حکایت غریب خسته ام از این کژی خسته از بدی مانده از شکایت زمین ادمی چه می شود در این زمان اصل ما به خود می زند رنگ یک خیال اه ادمی فهم لحظه ای بمان از این حقارت اصیل بال تو چه شد غرق در سراب وهم از چه می شوی جدا از چه فرار می کنی از ایت خدا از سواره نجابت . محض روشنایی نگاه از خیلا شب گذر کن روز تازگی است

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386 20:47 توسط (غم)-سیاوش |


 

    پشت این پنجره ها دل می گیره

               غم و غصه ی دل و تو می دونی

                     وقتی از بخت خودم حرف می زنم

                              چشام اشک بارون میشه تو می دونی

 

                                                            عمریه غم تو دلم زندونیه

                                                           دل من زندون داره تو میدونی                 

 

                                         هر چی بهش می گم تو آزادی دیگه

                              می گه من دوست دارم تو می دونی                             

                      می خوام امشب با خودم شکوه کنم

                        شکوه های دلم و تو می دونی

              بگم ای خدا چرا بختم سیاه هست 

   چرا بخت من سیاه هست تو می دونی 

                 پنجره بسته میشه شب می رسه

                                  چشام اروم نداره تو میدونی

                                         اگه امشب بگذره فردا میشه

                                               مگه فردا چی میشه تو می دونی

+ نوشته شده در جمعه نوزدهم بهمن 1386 14:32 توسط (غم)-سیاوش |


 

مرا اینگونه باور کن...

کمی تنها ، کمی بی کس ، کمی از یادها رفته...

خدا هم ترک ما کرده ، خدا دیگر کجا رفته...؟!

نمی دانم مرا آیا گناهی هست..؟

 که شاید هم به جرم آن ، غریبی و جدایی هست..؟؟؟

+ نوشته شده در یکشنبه چهاردهم بهمن 1386 21:31 توسط (غم)-سیاوش |


 

نمی دانم چرا رفتی

 

نمی دانم چرا شاید خطا کردم

 

وتوبی آنکه فکر غربت چشمان من باشی

 

نمی دانم کجا   تا کی   برای چه

 

                                             ولی رفتی...

........................................................................................................

 

 

اکنون تو رفته ای

 

    و هیچ پرنده ای را  شوق پرواز نیست

 

   هیچ گلی را شوق شکفتن

 

   هیچ عاشقی را رغبت از عشق گفتن

 

 اکنون تو رفته ای وآسمان

 

سیاه پوش آفتاب است.

 

...........................................................................................................

 

 

.........................................................................................................  

 

 

قاصدک

ساده ترین قاصد ایام تویی

      من تو را در دل تنهایبه چشم های خود بیاموزید که نگاه به کسی نیندازند.

..............................................................................

 

 


دنيا گذرگاهي است
ميان آنچه که انديشيده ايم
                                            و آنچه کرده ايم
دريغ که انديشه ها بيش از کرده هاست
همين لعن تاريخ است
                                        بر انساني که خواست اما نشد

 

 

 

................................................................

 

 


گم شده ام
انگار دويده ام
                           هر روز و هر سال
و هي فرسنگ ها با يادها و چهره ها
بيگانه شده ام.
خاكستري شد ه اند يادهاي مانده در ذهنم
            كه صدا ها را گم مي كنم
                                                            و مي ترسم از فردا
كه ناتوان از تصور همين يادهاي كهنه باشم.

 

 

+ نوشته شده در پنجشنبه یازدهم بهمن 1386 19:43 توسط (غم)-سیاوش |


 

باز هم دلتنگي ، باز هم گريه هاي شبانه ام

يه عاشق غمگين ، در حسرت شبهاي بي ستاره ام

سخت دلتنگم ، سخت بيقرار و بي تابم ...

كجاست شانه هاي گرم و مهربانت ، تا گريه كنم ؟

كجاست آن لبخندهاي عاشقانه ات تا باز هم ديوانه شوم ؟

چرا ديگر درد دلي براي گفتن نداري ؟

چرا اشكهايت را از من پنهان مي كني و حرفي براي گفتن نداري ؟

چرا قلب عاشقم را در انتظار چشمانت مي سوزاني ؟

آنقدر دلتنگ چشمانت هستم كه نمي توانم در هيچ چشم ديگري نگاه كنم

آنقدر بيقرارم كه هيچ اتفاقي ، دل غمگينم را شاد نمي كند

براي گريستن ، شانه هايت را كم دارم

شانه هايي كه بارها و بارها در خواب و خيال ، تكيه گاه دل عاشقم بود

براي عاشقي ، نگاههاي زيبايت را كم دارم

نگاههايي كه تنها دليل زندگي و عشقم شد

چرا ديگر براي غصه ها ، اشكها و دلتنگي هايم جوابي نداري ؟

شب دراز است و من هنوز هم در انتظار نسيم صبح سپيد مانده ام

اي دل ديوانه ي من ! با غمهايت بساز و با اشكهايت بسوز ، اما دم نزن

اي دل عاشق و بيقرار من ! صبر كن شايد نسيم ، خبري از عشق برايت بياورد

اي دل بساز ! شايد قاصدك خبري از يار آورد

صبر مي كنم و عاشق مي مانم كه خوشبختي از آن عاشقان است

آزاده

+ نوشته شده در سه شنبه نهم بهمن 1386 16:45 توسط (غم)-سیاوش |


باران جدایی

در غروب رفتن تو لحظه هايم را شکستم...زير بارون جدايی با خيال تو نشستم...


بی تو تنها گريه کردم تو شبهای بی ستاره....انتظارت رو کشيدم تا که برگردی دوباره...


پشت شيشه روز و شبها دل به بارون ميسپارم...من برای گريه هايم چشمه ها رو کم ميارم...


انتظار با تو بودن منو از پا در مياره...ترس از اين دارم که بی تو تا ابد چشمام بباره...

 

                    >>>>>>>>>>>>>><<<<<<<<<<<<<                                                                امروز که از تو دورم

                     صدای تیک تیک

                                         مانند عمری دراز می گذرد

                                                                          و من در خیال رویایی خود

در میان عقربه ها گم شده ام

                                    حیرانم و دلتنگ

                                                         کاش زمان زود می گذشت

                                          تا تو در کنارم باشی......

 

                                                  >>>><<<<

...و مهتاب هم به تو خیره بود

                                 کلاهت بوی مرگ می داد

                                                             وقتی آخر جاده ایستاده بودی

و خشم موج می زد در نگاهت

                                  رفتی و حتی اشک هم نریختم

                                                                         چرا که می دانستم

                                    دیگر تو را هم نخواهم دید......

 

 

 

 ديروز با يک دسته گل امده بود به ديدنم بايک نگاه مهربون همون نگاهي که سالها ارزو شو داشتم و از من دريغ مي کيرد گريه کرد وگفت دلش برام تنگ شده ولي من فقط نگاهش کردم .. وقتي رفت سنگ قبرم از اشکش خيس شده بود...

خيلي سخته توي پاييز با غريبي آشنا شي اما وقتي که بهار شد يه جوري ازش جدا شي خيلي سخته يه غريبه به دلت يه وقت بشينه بعد اون بگه که هرگز نميخواد تو رو ببينه

   

عشق مثل آب می مونه ...که می تونی توی دستت قایمش کنی ... آخرش یه روزی دستت رو باز می کنی میبنی

نیست ...قطره قطره چکیده بی آنکه بفهمی ... اما دستت پر از خاطره هاست..

 

برای آمدنت  گل را چیدم و برای رفتنت گریه کردم چه با شکوه آمدی و چه بی خبر رفتی  ... 

 

می دونستی از تاریکی میترسم همیشه سیاه می پوشیدی  داشتم به تاریکی عادت می کردم سفید پوشیدی و رفتی ...

 

درخشانترین لحظه های زندگی کودکانه ترین لحظه های آن است...

 

جاده آرزو هایم آنقدر دست انداز دارد که از رسیدن به آن پشیمان شده ام ...

 

از این بی راهه تردید از این بن بست می ترسم

 

از این حسی که بین ما هنوزم هست می ترسم

 

از اینکه هر دو می دونیم نباید فکر هم باشیم

 

از اینکه تا کجا می ریم اگه یک لحظه تنها شیم

 

ته این راه روشن نیست منم مثل تو می دونم

 

نگو باید برید از عشق نه می تونی نه می تونم

 

نه می تونیم برگردیم نه رد شیم از تو این بن بست

 

منم می دونم این احساس نباید باشه اما هست !!!

 

+ نوشته شده در شنبه ششم بهمن 1386 18:57 توسط (غم)-سیاوش |


ای که دور از تو چون مرغ پرشکسته‌ام
بی تو در باغ غم، منتظر نشسته‌ام
می‌نویسم امشب از صفای دل، نامه‌ای پر آرزو برای تو
که به دیدنم بیا، دور اای که دور از تو چون مرغ پرشکسته‌ام
بی تو در باغ غم، منتظر نشسته‌ام
می‌نویسم امشب از صفای دل، نامه‌ای پر آرزو برای تو
که به دیدنم بیا، دور از این بهانه‌ها
تو طنین شعر عاشقانه‌ای
همچو روح شادی زمانه‌ای
تو بیا که بشکفد به لبم ترانه‌ای
چه شود گر بدهی جواب نامه‌ی مرا
بنویسی دو سه جمله با کلام بی‌ریا
که در آن‌جا ز خیال من نمی‌شوی رها
پس از این هم نبری به عشق دیگری تو راه
می‌نویسم امشب از صفای دل
نامه‌ای پر آرزو برای تو
که به دیدنم بیا
دور از این بهانه‌ها…
ز این بهانه‌ها

******

+ نوشته شده در پنجشنبه چهارم بهمن 1386 16:4 توسط (غم)-سیاوش |


 
 
 

در جوانی غصه خوردم هیچ کس یادم نکرد

در قفس ماندم ولی صیاد آزادم نکرد

آتش عشقت چنان از زندگی سیرم کرد

آرزوی مرگ کردم مرگ هم یادم نکرد

اوني كه مي خوام من نه ستارست نه فرشته

اخه من ديگه مي دونم دوره اين حرفا گذشته

مثل شيرين و نمي خوام كه دروغ باشه تو كارش

عشق فرهاد و ببينه ولي خسرو بشه يارش

مثل ليلا رو نمي خوام واسه مجنون ناز

بياره بشكنه چينيش و اما اخرش تنهاش بزاره

عشق و رو هوس نمي خوام كه فقط يه لحظه باشه

از پي عشق زليخا پشت يوسف پاره باشه

نمي خوام از پشت ابرا يه فرشته باشه يارم

كه اگه يه وقت بخوامش نتونه بياد سراغم

مثل حوا رو نمي خوام كه تو عشقش حيله باشه

كه ادم با خوردن سيب از خدا شرمنده باشه

نمي خوام كه همدم من توي عشقش كم بياره

من براش ديوونه باشم اون بگه دوسم نداره

اوني كه مي خوام من نه ستارست نه فرشته

يكي هست مثل خودم ولي اون اخر عشقه

 
 
 
 
 
 
 
درد تنهایی من
 
قـــیـــافـــه هـــای غــــم زده
آدمــک هـــای پـــر زده
چشماشون از عشق کور شده
نمیدونن چه ها شده

بــازم شکستــه قلبـاشــون
از دســت یــه بــی مــعرفــت
کســی کــه ذره ای نــداره
توو وجـودش درک و فـهم
نمی فهمه که من واسش می خونم
نمی فهمه که من به پاش می مونم
نمی فهمه که من عاشق شدم
نمی فهمـه که قـلبـم واسـه اونـه
نـمـی تـونـه تـنـها بـمونـه
نمیشه از عشق بی تو بخونه

کاش میشد دوباره چشما شو ببینم
کاش میشد دوباره دستاش وبگیرم
کاش می فهمیدکه بدون اون میمیرم
مـیـمـیــرم ، مـیـمـیـرم
پس از آن غروب رفتن ... اولين طلوع من باش ...
پس از آن غروب رفتن ... اولين طلوع من باش ...
من رسيدم رو به آخر ... تو بيا شروع من باش ...
شب وازغصه جدا کن ... چکه کن رو باور من ...
خط بکش رو جاي پاي ... گريه هاي آخر من ...
راسمتو ببخش به لبهام ... بي تو خاليه نفسهام ...
خط بکش رو باور من... زير سايه بون دستام ...
خواب سبز رازقي باش ... عاشق هميشگي باش ...
خسته ام از تلخي شب ... تو طلوع زندگي باش...

+ نوشته شده در یکشنبه سی ام دی 1386 12:37 توسط (غم)-سیاوش |


 

 

من این وب برای خودم درست کردم چرا ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟حالا  می فهمید ؟؟؟؟؟                                       

 

من ابجی ندارم خیلی هم ابجی دوست دارم  یه وبلاگی داشتم به اسم (برای عشق های پاستوریزه )تو وبلاگ تازه با یکی اشنا شده بودم اونم وبلاگش فکر کنم با هم تو ی یه ماه ساخته بودیم اشنا شدم اسمش فریبا بود  بهد مدتی با هم چت کردیم من گفتم اون گفت و.......

گفتم ابجی ندارم از این حرف ها......

بعد بهم گفت به من بگو ابجی باورم نمی شد این حرف بهم زده باشه فکر می کردم خواب می بینم انقدر خوشحال بودم که .........

بعد از دوهفته که بهش می گفتم ابجی خسته شده بود  یعنی فهمیدم اخلاقش فرق کرده بود گفتنم به دوستش پریسا بگم موضوع چیه اونم گفت نمی دونم فهمیدم موضوعش اخلاقش منم نمی دونه چی جور بره ازم جدا بشه گفتم وب پاک کنم که اخلاقش برگرده پاک کردم ولی هیچ فرقی نکرد از ایدی خودم خدا حافظی کردم رفتم خط موبایلم عوض کردم ولی هیچ فایده نداشت که نداشت نمی دونستم چه خاکی تو سرم بکنم که ابجیم همون اخلاق اولش بشه

ولی فهمیدم اون هیچ چیزی نداره جز از من بدش میاد  نمی دونستم باید چی کار کنم  هر موقع اس ا م اس می دادم جوابم می داد نمی گم نمی داد ولی به زور  به سختی می فهمیدم بعد یکی دو روز گوشیشو خاموش می کرد از دسته من 

من خیلی دوستش داشتم  یعنی بهم صابت شده بود باورم شده بود که ابجی خودم ابجی واقعی خودم هستش  ولی چه فایده ای از من متنفر بود  منم این وبلاگ ساختم که از تنهایی  در بیام  با این وبلاگ حرف بزنم   مرگ ارزو کردم از خدا

من بعد از یک هفته یه  زنگ می زد  وقتی حرف می زدم قطع می کردم می شستم به گریه چرا من نباید یه ابجی داشته باشم کنارم همیشه پیشم باشه اخه چرا ..............

کارم شب ها شده بود با گریه بخوابم به خدا قسم خیلی دوستش داشتم هم بهش علاقه پیدا کرده بودم   ولی بازم چه فایده اون بدش می امد

حد اقل روز اول بهم می گفت که من نمی خوام بهم بگی ابجی می رفتم  پیشه خودم نگاه نمی کردم که بخوام جدا بشم

 بعد از 2 ماه حرف نزدن اینها بود که دلم گرفت  2 هفته پیش بود که بود بهش اس ام اس زدم تا 7_8 ساعت بود که خوب جوابم می داد بدش فهمیدم اره به زور داره جوابم می ده یا بهمونه میاره  دیگه نمی دونم چه خاکی تو سرم بریزم  دیگه یه دیوه واقعهای شده ام که حد نداره

چرا دروغ بگم اگر یه روز اس ا مسا نمی داد من جوش می اوردم  بهش می گفتم با قور قور  بهش می گفتم چرا بهم اس ام اس نمی زدی به خدا هیچ انتظار هیچ اس ا م اسی نداشتم  فقط می خواستم اس ام اس بزنه که بگه حالم خوبه یا نه  حاضر بودم  هر کاری براش بکنم حتی جونم بدم که همون ابجی قبل باشه  ولی هیچ فایده ای نداشت

هر چند روز یه اس ا م اس می داد دلم نمی امد جوابش بدم  ولی چه فایده وقتی جوابش می دادم  می رفت دیگه جوابم نمی داد تا چند روز بعد وقت می امد  داغ ابجی تو دلم بزاره بره

ای کاش اون وبلاگ لعنتی نساخته بودم تا اینطور....................

ارزو کرد ه بودم  یعنی می شه روز تولدم  مثا همه  داداش خواهر بقیقه بهم تولدم تبریک بگه دیدم نه این ارزو تو دلم موند

به خودم گفتم حالا یکی هست که حرف دلم بهش بزنم وقتی می زدم می گفت ناراحتم کردی دیگه دلم نمی امد بزنه به خودم گفتم به تو دلم می ریزم میمیرم  تا ناراحتش نکنم

نمی دونستم چه خاکی تو سرم بریزم

این حرف هایی که زدم ناراحتون کردم به خدا راست بود  نمی دونم چی کار کنم ولی این حرف ها یک /دهم حرف دلم بود نمی دونم بقیشو بگم

ولی یه چیز از خدا می خوام فقط زود تر با اسم این وبلاگ ساختن این وبلاگ جونم بگیره راحت بشم دیگه نمی دونم چی خاکی تو سرم بریزم به خدا نمی دونمممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممم

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و ششم دی 1386 10:39 توسط (غم)-سیاوش |


 

 

+ نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386 12:9 توسط (غم)-سیاوش |


DESIGN BY : NIGHT SILENCE X

نام : غم
نام خانوادگی : دل شکسته
شهرت : سرگردان
زادگاه : ویرانه
تاریخ تولد : دوران غم
شماره شناسنامه : نامفهوم
مدت محکومیت: حبس ابد
نام پدر : رنج
نام مادر : درد
نام پدربزرگ : درویش تنها
نام مادربزرگ : سلطان غم
چراغم : شمع
سقفم : اسمان
مونسم : شب
یادم : انتظار
دردم : فراغ
فریادم : سکوت
ارزویم : مرگ
زندگیم : فقط تو
امیدم : فقط تو
ادرس : خیابان غمستان – میدان تنهایی – چهارراه بدبختی – خیابان رنج – کوچه غربت – پلاک : ناباوری


صفحه نخست
پست الکترونیک



نوشته های پیشین

بهمن 1386

دی 1386



پیوندها

شبنم بهار (زری)
(`'•.¸ღلحظه های بی کسیمღ¸.• '´)*(usg)
به نام خالق یزدان (بهاری)
در بن بست هاي آرزو (رعنا)
درد را از هر سو كه نوشتيم درد بود(سارا)
قاصدک عشق (مینا خانم)


    تعداد بازديدها: